Αξιοθέατα 2017-12-18T15:11:02+00:00

Αξιοθέατα

Παλαιό Βουλκάνο

Το μοναστήρι του Βουλκάνο ή Βουρκάνο κατέχει την πρώτη θέση ανάμεσα στα μυθικά και ιστορικά ονόματα της Μεσσηνίας, αφού βρίσκεται στον ιερότερο χώρο και της προϊστορικής και της αρχαίας χώρας, στην καρδιά του τόπου. Και είναι ακριβώς αυτή η θέση της Ιθώμης, στη μέση του μεγάλου κάμπου, που χωρίς μεγάλο ύψος (802μ), δίνει στο ύψωμα μία υπεροχή, σα να είναι το ψηλότερο όρος του Μεσσηνιακού χώρου.

Το μοναστήρι είναι χτισμένο πραγματικά στην κορυφή της Ιθώμης, πάνω σε πελώριο φυσικό βράχο, που δίνει την εντύπωση πως αποτελεί και τα θεμέλια του.

Νοτιανατολικά από το μοναστήρι βρίσκεται το αρχαίο ιερό του Δία Ιθωμάτα, στο οποίο γινόντουσαν πολλές θυσίες, και όπως υποστηρίζει η παράδοση ακόμα και ανθρωποθυσίες.

Το μοναστήρι εγκαταλείφθηκε από τους μοναχούς τον 16ο αιώνα, όχι μόνο επειδή το ανέβασμα στο μοναστήρι ήταν απότομο και δύσκολο, αλλά και επειδή η θέση του ήταν τέτοια που το χτύπαγε ο άνεμος το κρύο, αλλά και ο ήλιος. Σιγά σιγά έχτισαν λίγο χαμηλότερα τη νεότερη μονή Βουλκάνο.

Το καθολικό της παλιάς μονής είναι ένα θαυμάσιο δείγμα μεταβυζαντινής τέχνης, έργο των αδελφών Μόσχων, του 1608, ενώ υπάρχουν και δύο εντοιχισμένες κτητορικές επιγραφές.

Νέα Μονή Βουλκάνου

Ο Ναός της νέας κάτω μονής ανηγέρθη το 1701 και είναι Βυζαντινού ρυθμού σταυροειδής μετά τρούλλου. Τιμάται στο Γενέσιο της Υπεραγίας Θεοτόκου καθ’ όσον ο Ναός της παλαιάς μονής τιμάται στην Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου, πού αποτελεί την κεντρική πανήγυρι και των δύο μοναστηριών.

Παλλάδιο και θησαυρός του μοναστηριού είναι η θαυματουργός Εικόνα της Παναγίας της Βουλκανιώτισσας, που φέρει την επιγραφή “Η Οδηγήτρια η επονομαζομένη τω όρει Βουλκάνω”.

Στο μοναστήρι ακόμη φυλάσσονται Ιερά Λείψανα πολλών Αγίων της Εκκλησίας μας, μεταξύ των οποίων του Αγίου Νεομάρτυρος Ιωάννου του Μονεμβασιώτου, του Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου και του Καλαματιανού Αγίου Ηλία του Αρδούνη. Στη δε πλούσια βιβλιοθήκη του υπάρχουν παλαιά και νέα βιβλία, ιδιόχειρα συγγράμματα, Τουρκικά έγγραφα και 4 Σιγίλλια των κατά καιρούς Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως, που αναγνωρίζουν ή επικυρώνουν τα προνόμιά του.

Ανδρομονάστηρο

Κτίσμα του Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β’ του Παλαιολόγου που χρονολογείται από το τέλη του 12ου αιώνα με αρχές του 13ου.

Αποτελεί ένα σπουδαίο μνημείο το Ανδρομονάστηρο ή όπως είναι ευρέως γνωστό στη Μεσσηνία, η Ιερά Μονή Μεταμόρφωσης του Σωτήρος.

Σαμαρίνα

Κοντά στα χωριά Καλογερόρραχη καί Ελληνοεκκλησιά του Δήμου Ανδρούσης, υπάρχει βυζαντινός Ναός αφιερωμένος στην Υπεραγία Θεοτόκο, τη Ζωοδόχο Πηγή (SANTA MARIE), που τελικά στο στόμα του λαού και χάριν ευφωνίας έγινε Σία, έπειτα Σαμαρία και τέλος Σαμαρίνα. Υπάρχει βέβαια και η εκδοχή ότι είναι αφιερωμένος στην Οσία Μαρία την Αιγυπτία.

Ο Ναός αυτός είναι κτίσμα στο τέλος του 12ου μ.Χ.  αιώνα, “εγγεγραμμένος σταυροειδής δικιόνιος στηρίζων τον τρούλλον του δυτικώς εις δύο μαρμαρίνους κίονας και ανατολικώς εις δύο τοίχους, οι οποίοι φέρουν τον τρούλλον εγγύτερον πρός το Αγιον Βήμα και είναι το πιο καλοδιατηρημένο βυζαντινό μνημείο του Νομού Μεσσηνίας.

Από τις σωζόμενες τοιχογραφίες του ενδιαφέρον παρουσιάζουν η Πλατυτέρα στην κεντρική κόγχη του Αγίου Βήματος, πού έγινε με πρότυπο τη μνημειώδη ψηφιδωτή Πλατυτέρα της Αγίας Σοφίας στην Πόλη, και κάτω ἀπ’ αυτή ο υπέροχος Επιτάφιος της Σαμαρίνας, πού παριστάνει το Χριστό εξηπλωμένον επί τεταμένης λευκής σινδόνος.

Η Σαμαρίνα που ήταν από την ίδρυσή της γυναικείο μοναστήρι, είναι χωρίς μοναχές από αιώνες και αποτελεί Μετόχι της Ιεράς Μονής Βουλκάνου.